۹/۱۸/۱۳۹۶

قدم به قدم

مدت‌هاست زندگی‌ام را چیده‌ام روی کار و نوشتن. نه اینکه برنامه یا دغدغه دیگری نداشته باشم. همه چیز هست. از سفر و مهمانی و استراحت و رابطه گرفته تا چیزهای دیگر. کم یا زیاد. اما هیچ‌کدام هدف نیستند. هر چقدر هم پررنگ باشند، باز هم حاشیه‌اند. چیزی که در اولویت‌بندی می‌توانند فدای آن دوتا شوند. هدف‌گذاری و دنبال کردن برنامه هم برایم آمد داشته. شبیه کوهنوردی هستم که یکی یکی گردنه‌ها را رفته بالا. حالا منتظرم این زمستان هم بگذرد که میوه‌ی این زندگی یک ساله‌ام را بچینم. می‌دانم بعد از این می‌خواهم تمرکزم را بگذارم روی چه چیزی.

هیچ نظری موجود نیست: