۲/۰۱/۱۳۹۵

صبوری

به خودم میگم گریه نمی‌کنی. و بعد به روزهای آفتابی فردا و فرداها فکر می‌کنم. با خودم فکر می‌کنم آخر تابستون میرم سفر. چند روزه، کوتاه، ارزون. و اینطوری سعی می‌کنم خودمو مجاب کنم به صبوری.

هیچ نظری موجود نیست: