۹/۰۹/۱۳۹۴

از فوت همکارم ده روزی می‌گذرد و من بی‌اغراق هر دفعه یاد او می‌افتم با خودم می‌گویم راحت شد.
واقعیت این است که درون زندگی‌ام خیلی تلخ است. با همه بزک و دوزکی که دارد.
شش ماه است که آدم بی‌امیدی هستم و هر روز صبح با خودم می‌نالم چه بد که یک روز دیگر.

هیچ نظری موجود نیست: